خودکفایی گوشت، قربانی رانت واردات

مجتبی عالی– در خصوص مسئله گوشت‌های وارداتی و تنظیم بازار، در صورت عدم دخالت غیرضروری دولت در امور اتحادیه‌ها و دامداران، کشور می‌تواند به‌طور کامل در تأمین گوشت خودکفا باشد. مشکل اصلی به سیاست‌گذاری‌های دولت بازمی‌گردد؛ سیاست‌هایی که باعث می‌شود روند واردات ادامه یابد و خودکفایی محقق نشود. به‌نظر می‌رسد برخی افراد و گروه‌ها در پشت‌پرده، منافع خود را در استمرار واردات می‌بینند. در واردات، سود زیادی برای واسطه‌ها وجود دارد اما در تولید، چنین منافع کلانی نصیب افراد نمی‌شود. اگر کمترین حمایت و اطمینانی از سوی دولت به اتحادیه‌ها و تشکل‌ها وجود داشته باشد و صرفاً به شعار بسنده نشود، مردم و فعالان این حوزه به‌خوبی می‌دانند که چگونه باید تولید را مدیریت کنند. ما به‌صراحت اعلام می‌کنیم که در صورت حمایت، نه‌تنها نیازی به واردات نخواهیم داشت، بلکه قادر خواهیم بود گوشت قرمز را صادر کنیم.

از سوی دیگر اعتصاب رانندگان کامیون طی هفته‌های اخیر، آسیب قابل توجهی به کشور وارد کرده است. اگر مسئولان پیش از وقوع این اتفاقات، با رانندگان گفتگو می‌کردند و به مطالبات آن‌ها توجه نشان می‌دادند، کار به اینجا نمی‌کشید. همچنین افزایش هزینه‌های بیمه کشاورزان نیز یکی دیگر از چالش‌های جدی است. سه سال پیش اخباری درباره تخلفات گسترده در صندوق‌های بیمه‌ای منتشر شد و امروز، نتیجه آن را در قالب افزایش چندبرابری هزینه‌های بیمه برای کارگران و کشاورزان شاهد هستیم. تمام این عوامل مستقیماً بر قیمت تمام‌شده محصولات پروتئینی از جمله گوشت تأثیر می‌گذارد.

در حال حاضر، توان تولید داخلی کشور مناسب است اما قدرت خرید مصرف‌کننده پایین است و گوشت تولید داخل با قیمت بالاتری عرضه می‌شود. اخیراً یکی از اقتصاددانان اظهار کرده بود که اگر گوشت وارداتی دارای چربی، استخوان یا از دام پیر باشد نیز اشکالی ندارد، به شرط آنکه ارزان به دست مردم برسد. اما این سؤال مطرح است که آیا مردم ترجیح می‌دهند گوشت بی‌کیفیت را با قیمت پایین خریداری کنند یا گوشت باکیفیت داخلی را با قیمت واقعی؟ پاسخ مشخص است: مردم خواهان کیفیت هستند. همان‌طور که در یک ضرب‌المثل خارجی آمده است: «ما آن‌قدر ثروتمند نشده‌ایم که اجناس بی‌کیفیت بخریم». این گوشت‌های وارداتی که با ارز دولتی وارد می‌شود و در ظاهر با قیمت 315 هزار تومان عرضه می‌شود، عملاً با هزینه‌های سربار، برای دولت بیش از قیمت تولید داخلی تمام می‌شود. در چنین شرایطی اگر دولت قصد حمایت دارد، بهتر است این یارانه را به شکل کوپن در اختیار اقشار کم‌درآمد قرار دهد تا بتوانند گوشت باکیفیت داخلی مصرف کنند.

استمرار واردات گوشت، خطر وابستگی شدید به واردات را بر خلاف برنامه هفتم توسعه دارد. تولید داخلی ما ظرفیت بالایی دارد و مردم ایران شایسته بهترین کیفیت هستند. اگر نگاه حمایتی واقعی به تولید ملی داشته باشیم نه‌تنها بازار داخلی به تعادل می‌رسد بلکه مسیر صادرات نیز هموار خواهد شد.

مدیرعامل اتحادیه دامداران ایران