فرشید پورحاجت-دبیر کانون سراسری انبوهسازان: طرح خانه ریز که بهتازگی از سوی شهرداری تهران معرفی شده، مدل دیگری از سرمایهگذاریهای خرد در بازار مسکن است؛ مدلی که بر اساس آن، افراد میتوانند بهجای خرید و سرمایهگذاری برای یک واحد کامل، در بخش بسیار کوچکی از یک آپارتمان در حال ساخت سرمایهگذاری کنند. به هر جهت یک مدل از ساختوسازیست که در آن قرار است منابع مالی از محل پیشفروش تأمین شود، این موضوع چیز جدیدی نیست. طرح خانه ریز برای پروژههای خود شهرداریست و برای بخش خصوصی تعریف نشده است. نهاد شهرداری قرار است پروژههایی را در سطح شهر تهران و در مناطقی که مدنظر خودش است تعریف کند تا از این طریق، تأمین نقدینگی داشته باشد. در واقع، یک پروژه طرحریزی و برای آن صندوق پروژه در نظر گرفته میشود و منابعی که به این محل تزریق شوند، در همان پروژه هزینه خواهد شد. اینکه واگذاری بهصورت سانتیمتری، میلیمتری یا متری باشد و سهام پروژه به اشخاص فروخته شود، سازوکاری است که از گذشته هم وجود داشته و امروز هم کارکرد خود را دارد. بنابراین اتفاق جدیدی رخ نداده است. اما اگر فکر کنیم این مدل باعث میشود همه مردم یا مستاجران تهران صاحب مسکن شوند، من اعتقاد دارم چنین اتفاقی نمیافتد. این طرح فقط برای تأمین منابع مالی همان پروژههایی است که تعریف شدهاند. متاسفانه شرایطی در کشور ایجاد شده که بهواسطه انگیزههای بورسبازی، اقتصاد مسکن را دچار مشکل کرده است. بهنظر میرسد که مهمترین عامل ایجاد رکود، بورسبازی و توجه مردم به ورود سرمایههای خرد در بازارهایی مثل طلا و ارز و بحث نقدشوندگی سرمایههاست. از این جهت، میتوان گفت این طرح هم تا حدی در ادامه همان روند بورسبازی، شکل گرفته است. بنابراین، پیشبینی خاصی در این زمینه ندارم. من اساساً به تصدیگری و مداخله دولت در حوزه مسکن اعتقادی ندارم و معتقدم دولت باید نقش تسهیلگر را ایفا کند و بستر فعالیت بخش خصوصی را فراهم آورد. معضلی که امروز کشور بدان دچار شده، همین تصدیگریهاست، به شعار میگویند دوست نداریم تصدیگریم انجام دهیم، اما در عمل انجام میدهند. البته باید اشاره کرد که در دولت پزشکیان، تا حدی عقبنشینی از تصدیگری در حوزه مسکن دیده میشود که این اتفاق، امر پسندیدهای است.
.+-
