رضا سپهوند: بخش تولید کشور به دلیل مشکلات مدیریتی، نوسانات ارزی و افزایش هزینههای انرژی با چالشهای جدی مواجه شده و بسیاری از بنگاههای بزرگ صنعتی تحت فشار مالی قرار گرفتهاند. صنایع کشور به ویژه در حوزه انرژی وابستگی بالایی به یارانهها دارند و اگر حمایتهای لازم در این بخش کاهش یابد، حتی خطر تعطیلی آنها وجود دارد. امروز بسیاری از بنگاههای بزرگ صنعتی به دلیل شرایط موجود به بدهکاران حوزه انرژی تبدیل شدهاند و فشار سنگینی بر آنها وارد میشود. در چنین شرایطی اگر این شرکتها بخواهند قیمت محصولات خود را افزایش دهند، باز هم لزوماً قادر به جبران هزینههایشان نخواهند بود و فشار تورمی به بازار منتقل میشود. البته در زمان اجرای قانون هدفمندی یارانهها قرار بر این بود بخشی از منابع حاصل، به تولید و یارانه انرژی صنایع اختصاص یابد؛ اما این موضوع به طور کامل محقق نشد. از سوی دیگر افزایش تعرفهها نیز فشار مضاعفی بر صنایع وارد کرده است. امروز برق آزاد، برق بورسی و برق سبز همزمان مطرح است و همین مسأله مدیریت هزینه انرژی را برای واحدهای تولیدی دشوار کرده و تمرکز مدیران به جای توسعه تولید، صرف مدیریت تعرفهها میشود. با این شرایط لازم است یک نظام تعرفهای شفاف و یکپارچه برای انرژی تعریف شود تا تولیدکننده بتواند با اطمینان برنامهریزی کند. امروز هم صنایع و هم شرکت ملی گاز تحت فشار قرار دارند؛ بنابراین باید راهکاری مشترک تعریف شود. پیشنهاد میکنم کمیتهای با حضور شرکت ملی گاز، وزارت صمت، سازمان بهینهسازی مصرف انرژی و با همراهی کمیسیون انرژی مجلس تشکیل شود تا راهحل عملیاتی برای خروج از این وضعیت تدوین شود. نمیتوان دائماً به دلیل بدهی، گاز یا برق واحدهای تولیدی را قطع کرد و در عین حال انتظار تداوم تولید و اشتغال داشت؛ چنین رویکردی در نهایت به کاهش تولید و بیکاری منجر میشود. اگر واحد تولیدی امکان فعالیت داشته باشد، در نهایت مالیات خود را پرداخت میکند اما زمانی که نگاهها جزیرهای باشد و هر دستگاه صرفاً به دنبال وصول مطالبات خود باشد، تولید آسیب میبیند.




