تأیید شغل خبرنگاری با اسکن و مکاشفه

وحید حاج سعیدی-روزنامه نگار: ما همیشه خدا فکر می‌کردیم قوانین جاری مملکت را بالادستی‌ها با در نظر گرفتن شرایط جامعه، ملاحظات راهبردی و سایر مخلفات اداری تدوین می‌کنند و بعد در قالب بخشنامه یا دستورالعمل برای کارمندان ادارات می‌فرستند تا با رعایت پروتکل‌های اداری و بهداشتی و زیست محیطی و … در فاز اجرا قرار بگیرند. حالا اگر این لابلا چهار نفر مثل زنجانی و خاوری و مزدایی و پرایدی و … با یا بدون رعایت ملاحظات راهبردی، قوانین را دور می‌زنند، ربطی به خود قوانین ندارند، بلکه نظارت‌ها باید بیشتر شوند و شاید هم هم لازم ملاحظات راهبردی‌تر شوند و قس علی هذا. اما نگو اخیراً دست بالا دست زیاد شده و یک عده از کارمندان قوانین بالادستی را دور نمی‌زنند بلکه به واسطه ظرفیت‌های پنهان ماورایی، علم لدنی و ارتباط با کائنات اقدام به تدوین «قوانین پائین دستی» می‌کنند و تمام تلاش‌های شبانه روزی و مطالعات راهبردی وزارتخانه‌های مملکت را عین چای نپتون در گازوئیل یارانه‌ای می‌زنند و بیرون می‌آورند. جان به لبتان نکنم و خیلی چکشی برم سر اصل مطلب؛ حقیقت امر مدتی است در یکی از استان‌های جنوبی کشور، کارمند میان رده‌ای، به مدد مکاشفه و علم لدنی خویش نسبت به تعیین خبرنگار بودن یا نبودن فعالان عرصه رسانه اقدام می‌کند و بدون درنظر گرفتن سابقه چند ساله بیمه خبرنگاران، عضویت در سامانه جامع هنرمندان، صندوق هنر و سایر روال اداری مرسوم، پرونده‌ها را راساً مختومه اعلام کرده و آنها را از داشتن مزایای خبرنگاری مثل نمایندگی نشریات و گرفتن آگهی‌های دولتی و … محروم می‌سازد! آدم با شنیدن این مدل تعیین خبرنگاری یاد آن زوج ژاپنی می افتد که با دیدن جوجه‌ها از راه دور مرغ یا خروس بودن آنها را تشخیص می‌دادند و شغلشان در زمره یکی از مشاغل پولساز عجیب دنیا قرار گرفته بودند! هر چند فعالان عرصه رسانه این استان از اقدام خودسرانه کارمند ماورایی اداره فرهنگ و ارشاد به شدت ناراحت هستند و خواستار اجرای قوانین بالادستی به جای قوانین من درآوردی و پائین دستی هستند اما به نظر می‌رسد، دوستان رسانه‌ای تنها به نیمه خالی آفتابه ببخشید به نیمه خالی لیوان نگاه کرده‌اند و اصل ظرفیت قابل تعمیم این ظرفیت پنهان را نادیده انگاشته‌اند! چرا که می‌توان از ظرفیت چنین دوستانی که دارای علوم خاصه هستند و چشم مابعد الطبیعه دارند در بزنگاه‌های اقتصادی، سیاسی، هسته‌ای و حتی نظامی بهره برد. مثلاً اگر یک نفر به عنوان کارآفرین به بانک مراجعه کرد تا چند همت ناقابل وام بگیرد این داداش ما با چشمان نافذش می‌تواند متقاضی را اسکن کند تا اگر ریگی در کفشش هست به رئیس بانک اطلاع دهد و مثل بانک آینده داستان غم انگیز نشود. یا اگر دو روز دیگر اون یارو گروسی و دار و دسته‌اش برای بازدید از امکانات هسته‌ای ما آمدند، می‌توان از ظرفیت این بزرگوار در تشخیص جاسوسان همراه تیم استفاده کرد و تا آخر بازدید، جاسوسان را در مستراح مرکز هسته‌ای زندانی کرد! سایر مزایای داشتن چنین قابلیت ماورایی را خودتان لیست کنید. بیل که به کمرتان نخورده است!