بازار طلا قربانی سیاست‌های ارزی

عبادالله محمدولی: مدتی است که قیمت‌ها در بازار فلز زرد ملتهب نیست؛ مگر اینکه اتفاقاتی پیرامون مباحث سیاسی کشور بیفتد که بازار طلا و سکه را دوباره ملتهب کند. نمونه آن، در مورد قیمت اونس جهانی طلاست. اونس جهانی که ۴۰ سال، تغییرات آنچنانی نداشت، در عرض ۳ ماه گذشته از ۱۹۰۰ دلار به ۵۵۰۰ دلار در هر اونس رسیده است؛ بنابراین این التهابات تنها مخصوص بازار داخل نیست بلکه به بازار جهانی هم مرتبط است. با این تفاصیل اگر اتفاقات خاص سیاسی تا شب عید نیفتد، شاهد افزایش ۱۰ تا ۱۵ درصدی قیمت طلا و سکه در بازار داخل خواهیم بود. این ثبات نسبی قیمت طلا و سکه نیز موجب شده که بازار طلا نسبت به گذشته خلوت‌تر باشد. گاها اگر خریدی در بازار طلا انجام می‌شود، معمولاً خرید سکه یا طلای آبشده است و از بین این دو قلم نیز معمولاً بیشتر آبشده خریدار دارد، زیرا سکه دارای حباب است. البته بیش از یکسال است که خریداران کمتر به سراغ مصنوعات طلا می‌آیند. به همین دلیل، متاسفانه بخش فروش واحدهای تولیدی مصنوعات طلا بسیار ضعیف شده و تولید مصنوعات طلا نزدیک به نقطه صفر است. اما درباره اینکه طلا در صدر واردات کالاها قرار گرفته، آیا این طلا در چرخه تولید و عرضه به بازار قرار نمی‌گیرد؟ باید گفت: دلیل عمده واردات طلا به کشور، مجوز بانک مرکزی به صادرکنندگان است که به جای بازگرداندن ارز به کشور، آن را با طلا تسویه کنند و به همین دلیل، حجم واردات طلا بسیار بالاست. اینگونه نیست که یک طلافروش بتواند در مرکز مبادله مشارکت کرده و بتواند یک کیلوگرم طلا را به قیمت ۲۰ میلیارد تومان خریداری کند، زیرا به هیچ وجه تولیدکنندگان ما توان این کار را ندارند. مدت‌هاست که واردات طلا به کشور آزاد شده است ولی این حجم از واردات طلا در بازارهایی غیر از بازار طلا و جواهر وارد شده و کمتر وارد بازار طلا و صنف طلا شده است. سازندگان طلا امروز مواد اولیه خود را از بازار آزاد تهیه می‌کنند و گاها با سود کمتر از ۵ درصد اقدام به فروش می‌کنند. هر زمان بانک مرکزی اعلام کند که ما به تولیدکنندگان و سازندگان پوشش مالی در قالب شمش طلا می‌دهیم خیریتی برای تولیدکنندگان این صنف اتفاق خواهد افتاد.