پایان معیارهای سنتی برای پیشرفت اقتصادی

پریسا حاجی محمدی: نقش تصمیم‌گیری یکپارچه در طبیعت، جامعه و اقتصاد و موفقیت سازمان‌ها در سراسر جهان به ارزشی که از سرمایه‌ها دریافت می‌کنند بستگی دارد. در چشم‌انداز اقتصادی همواره در حال تغییر امروز، سازمان‌ها خود را در یک دوراهی بحرانی می‌بینند. زنجیره‌های ارزش جهانی به دلیل تغییرات اقلیمی، نابرابری اجتماعی و فرسایش سیستم‌های طبیعی زمین به شدت در حال تغییر هستند. این امر پایه‌های مدل‌های کسب‌وکار سنتی را تهدید می‌کند و معیارهای مرسوم پیشرفت و موفقیت را به چالش می‌کشد. بزرگی چالش‌های کسب‌وکار را نمی‌توان نادیده گرفت. ما در لبه پرتگاه یک وضعیت غیرعادی جدید ایستاده‌ایم؛ جایی که سازگاری و شکوفایی مستلزم فعالیت در محدوده مرزهای اکولوژیکی و در عین حال افزایش و حفاظت از رفاه میلیاردها نفر در سیاره ما است. ما می‌دانیم که اگر می‌خواهیم در این قلمرو ناشناخته پیشرفت کنیم، معیارهای مرسوم موفقیت اقتصادی کافی نیستند. برای کاهش اثرات تغییرات اقلیمی، معکوس کردن روند از دست رفته اکوسیستم‌های طبیعی، ریشه‌کن کردن نابرابری‌های شدید اجتماعی و افزایش رفاه جهانی، یک تغییر اساسی در رویکرد ما مورد نیاز است. ما باید یک الگوی اقتصادی جدید را بپذیریم که ارتباطات اساسی بین سلامت طبیعت، رفاه مردم و موفقیت بازارهای مالی جهانی و فعالیت اقتصادی را به رسمیت می‌شناسد و بر اساس آن عمل می‌کند. ائتلاف سرمایه‌ها نقشی اساسی در ایجاد این تغییر دگرگون‌کننده دارد. مهم است اذعان کنیم که ما هنوز در مراحل اولیه این سفر دگرگون‌کننده هستیم. در حالی که چالش‌های پیش رو ممکن است دلهره‌آور به نظر برسند، نمی‌توانیم از امکانات عظیمی که در دسترس ماست غافل شویم. با حفظ تعهد راسخ به این مسیر دگرگون‌کننده ما قدرت شکل‌دهی یک سیستم اقتصادی جامع‌تر، عادلانه‌تر و پایدارتر را در سراسر جهان داریم. سیستمی که در کنار موفقیت اقتصادی برای طبیعت، مردم و جامعه ارزش قائل است و این اصل مهمی است که در مجامع بین المللی مطرح است. موفقیت سازمان‌ها در سراسر جهان به ارزشی که از سرمایه‌ها دریافت می‌کنند بستگی دارد؛ سرمایه طبیعی، سرمایه اجتماعی، سرمایه انسانی و سرمایه تولیدی. رویکرد سرمایه‌ها، سازمان‌ها را قادر می‌سازد تا درک کنند که چگونه موفقیت آنها به طور مستقیم یا غیرمستقیم توسط این اشکال سرمایه پشتیبانی می‌شود. چگونه اقدامات آنها بر سرمایه‌ها تأثیر می‌گذارد و چگونه این سرمایه‌ها با یکدیگر تعامل دارند تا خطرات و فرصت‌های قبلاً نادیده گرفته شده را برجسته کرده و تصمیماتی را اتخاذ کنند که نتایج مثبتی برای مردم، جامعه و اقتصاد ارائه دهند. سرمایه‌های کاربردی طبیعی موجود مانند منابع طبیعی تجدیدپذیر و تجدیدناپذیر هستند که برای ایجاد جریانی از مزایا برای مردم بایستی باهم ترکیب شوند. سرمایه انسانی به دانش، مهارت‌ها، شایستگی‌ها و ویژگی‌های یک فرد اشاره دارد و سرمایه اجتماعی به شبکه‌ها و هنجارها، ارزش‌ها و درک مشترک آنها اشاره دارد. این رویکرد نمایان می‌کند که سلامت و رفاه این سرمایه‌های مختلف به هم پیوسته و بر یکدیگر تأثیر می‌گذارند. ارزش‌گذاری تأثیرات و وابستگی‌ها توسط کسب‌وکارها نقش مهمی در یک اقتصاد پایدار ایفا می‌کند.