هانیه آتشروز: این روزها که اخبار ضد و نقیضی درباره احتمال جدی شدن تنش ایرانی و آمریکا به گوش میرسد، حفاظت از دارایی و سرمایهگذاری در بازاری امن که در جنگ احتمالی آسیب نبیند یا کمتر آسیب ببیند تبدیل به سؤال اصلی برای مردم و سرمایهگذاران خرد شده است. عملکرد صندوقهای درآمد ثابت در جنگ ایران و اسرائیل نشان داد تنوع پرتفوی، روزشمار بودن سود و امکان ورود با مبالغ خرد، صندوقهای درآمد ثابت را در مقایسه با سپرده بانکی به گزینهای جذابتر تبدیل کرده است. تفاوت اصلی سپرده بانکی با صندوقهای درآمد ثابت در نرخ جذابتر صندوقهاست. درباره مزیت صندوقهای درآمد ثابت باید گفت سپردههای بانکی معمولاً روزشمار نیستند و حتی در مبالغ سنگین هم نرخ شکست یکماهه دارند، اما صندوقهای درآمد ثابت روزشمارند. همچنین این صندوقها از معافیتهای مالیاتی برخوردارند. پیش از جنگ 12 روزه، تصور عمومی بر این بود که صندوق درآمد ثابت، یک ابزار کاملاً بدون ریسک و مشابه سپرده بانکی است، اما در عمل تفاوتهایی مشاهده شد. صندوقهای درآمد ثابت به دو دسته کلی «صدور و ابطالی» و «قابل معامله» تقسیم میشوند. در ایام جنگ، حتی روزهایی که بازار بسته بود، صندوقهای صدور و ابطالی میتوانستند فعال باشند. بنابراین از نظر امکان فعالیت در زمان بسته بودن بازار، صندوقهای صدور و ابطالی نسبت به ETF ها کمریسکتر به نظر میرسند. در ایام جنگ، بحث تسویه با چالشهای زیادی همراه بود؛ چرا که بانکها نیز با مشکلاتی مواجه شده بودند. اما حسن بزرگ این صندوقها نسبت به سپرده بانکی در تنوع پرتفوی سپرده بانکی آنهاست. در صورتیکه کل پول شما در یک بانک خاص باشد و آن بانک با مشکل مواجه شود، شما نیز به مشکل میخورید اما طبق الزامات قانونی، صندوقها نصاب حداکثری ۳۵ درصدی برای سپردهگذاری دارند که البته در حال حاضر بسیاری از آنها حدود 40.5 درصد از پورتفوی خود را به سپرده تبدیل کردهاند. به طور خلاصه، مزیت صندوقهای صدور و ابطالی نسبت به سپرده بانکی، تنوع پورتفوی سپردهای آنهاست اما عیب آنها نسبت به سپرده بانکی این است که بخشی از پورتفو شامل داراییهای بورسی است که در صورت بسته بودن بازار، نقد نمیشوند و نبود ارزش واقعی روزانه داراییها میتواند به سرمایهگذاران باقیمانده لطمه بزند.




